Die Computerdingen en zo ..

“Ze kunnen dat wel goed hoor, die computer dingen” declareerde de leerkracht van een plaatselijke middelbare school tijdens een receptie. Het onderwerp was de “digitale paraatheid” van hun laatstejaarsstudenten. Mijn slok schuimwijn dreigde zich even in het verkeerde keelgat te boren. “Die Computer-dingen”. Het leek wel alsof de digitale vaardigheden van de laatstejaars administratie en secretariaat, niets minder waren dat een exotische kunde zoals jongleren of macramee breien. “Die computer-dingen”? Meent u dat?

Belang van de digitale skillset

Het belang van de digitale skillset van studenten die dit najaar de arbeidsmarkt op moeten valt niet te overschatten. Het volledige bedrijfsleven is vandaag doordrongen van de digitalisatie. Niet alleen de administratieve bastions zoals de overheid, de banken en de boekhoudkantoren maar ook de ‘hands-on’ sectoren zoals de logistiek en de zorg krijgen elke dag te maken met computers. Toen de belader van de vuilniskar vorige week mijn groene bak met een handscanner te lijf ging wist ik het wel zeker: Digitale technologie zit overal.

Maar toch besteden we in het onderwijs nog steeds teveel tijd aan het kofschippen van het fokschaap

Digitale vaardigheden kan je onderhand wel gelijkstellen aan geletterdheid. Het gemis ervan is het nieuwe analfabetisme. Maar toch besteden we in het onderwijs nog steeds teveel tijd aan het kofschippen van het fokschaap en lossen we de spellingsnazi’s op de DT fouten in het dictee.

Overschatten we de mogelijkheden van de jongeren?

We onderschatten niet alleen het belang van digitale vaardigheden, we overschatten ook nog eens de digitale kunde die onze jongeren hebben. “Ja, die computerdingen kennen ze he, ze zitten de hele dag op hun smartphone”. Maar een App, Selfie en SMS verslaafde 18 jarige is daarom niet capabel om in het bedrijfsleven met digitalisatie om te gaan. (Tenzij de core-business van je bedrijf duck-faced selfies nemen is). Vanuit het oogpunt van iemand die geen duidelijk zicht heeft op digitale noden in het bedrijfsleven ‘lijkt’ het misschien wel dat de studenten het allemaal in de vingers hebben, maar daarom IS dat niet zo. 

Zijn onze jongeren eigenlijk wel klaar?

Dat is dan nog maar de vraag. Het bedrijfsleven is misschien beste school, maar niet iedere ondernemer heeft de tijd of het budget om een ruwe administratieve diamant bij te benen met de noden van de dag. Daar hebben we toch voor het stuk het onderwijs voor, niet? Maar leren we onze studenten daar wel datgene dat ze nodig hebben? Misschien zijn hun kundes in Word en Excel over 2 jaar wel makkelijk te vervangen met een slim algoritme. Het is te makkelijk om de schuld in de schoenen van de school te schuiven, want dat klopt niet.

Aanwerven op diploma.

Ik sprak vorige week met een ambtenaar. Vorige week vertelde een ambtenaar me dat er nog steeds aanwervingen gedaan worden op basis van diploma in plaats van ervaring. In feite zeg je dan: De 10 jaar kunde die u hebt opgedaan op de werkvloer is ondergeschikt aan de 3 jaar kennis in het onderwijs. Als de moderne arbeidsmarkt ons iets geleerd heeft dan is het toch wel dat de werkvloer de ultieme leerschool is. Maar ook bedrijven maken het hier nog bont lopen potentieel talent mis op basis van “diploma”.

Waarom steken we de ondernemer niet eens voor de klas en laten we de leerkracht meedraaien in het bedrijf

Als we onze jongeren op school één ding moeten leren dan is dat ze heel hun leven moeten gaan leren. Maar dan moeten we in het bedrijfsleven ook gaan inzien dat diploma’s niet zaligmakend zijn en dat het onderwijs enkel de basis kan meegeven. De rest is aan ons allemaal. Nu sturen we enkel de student op stage, maar waarom steken we de ondernemer niet eens voor de klas en laten we de leerkracht meedraaien in het bedrijf. Iedereen leert bij, iedereen autodidact.

Want je stopt nooit met leren, het onderwijs is geen toverdoos en het bedrijfsleven geen kleuterklas. Want digitale geletterdheid gaat veel verder dan “die computerdingen”.