Coole content voor een hete zomer.

De airco op je bedrijf draait vast overuren en je thermometer heeft een meltdown die lijkt op de kernreactor van Chernobyl. Kortom: Het is weer zomer. Het ideale moment om uit te pakken met coole online content voor je klanten en prospecten. Daarom organiseren we in Juli 3 leuke korte workshops om dat snel en to the point klaar te krijgen.

Versterk je merk en maak prachtige grafische content voor Social Media met Canva, Maak betere connecties met je B2B markt op Linkedin of haal het maximum uit je smartphone met in een workshop Smartphonefotografie. Het enige wat je moet doen is je inschrijven.

Je gaat naar huis met een berg praktische kennis die je zo kan toepassen. Krik deze maand niet alleen de temperatuur, maar ook het niveau van je online communicatie een stevig omhoog.

Die Computerdingen en zo ..

“Ze kunnen dat wel goed hoor, die computer dingen” declareerde de leerkracht van een plaatselijke middelbare school tijdens een receptie. Het onderwerp was de “digitale paraatheid” van hun laatstejaarsstudenten. Mijn slok schuimwijn dreigde zich even in het verkeerde keelgat te boren. “Die Computer-dingen”. Het leek wel alsof de digitale vaardigheden van de laatstejaars administratie en secretariaat, niets minder waren dat een exotische kunde zoals jongleren of macramee breien. “Die computer-dingen”? Meent u dat?

Belang van de digitale skillset

Het belang van de digitale skillset van studenten die dit najaar de arbeidsmarkt op moeten valt niet te overschatten. Het volledige bedrijfsleven is vandaag doordrongen van de digitalisatie. Niet alleen de administratieve bastions zoals de overheid, de banken en de boekhoudkantoren maar ook de ‘hands-on’ sectoren zoals de logistiek en de zorg krijgen elke dag te maken met computers. Toen de belader van de vuilniskar vorige week mijn groene bak met een handscanner te lijf ging wist ik het wel zeker: Digitale technologie zit overal.

Maar toch besteden we in het onderwijs nog steeds teveel tijd aan het kofschippen van het fokschaap

Digitale vaardigheden kan je onderhand wel gelijkstellen aan geletterdheid. Het gemis ervan is het nieuwe analfabetisme. Maar toch besteden we in het onderwijs nog steeds teveel tijd aan het kofschippen van het fokschaap en lossen we de spellingsnazi’s op de DT fouten in het dictee.

Overschatten we de mogelijkheden van de jongeren?

We onderschatten niet alleen het belang van digitale vaardigheden, we overschatten ook nog eens de digitale kunde die onze jongeren hebben. “Ja, die computerdingen kennen ze he, ze zitten de hele dag op hun smartphone”. Maar een App, Selfie en SMS verslaafde 18 jarige is daarom niet capabel om in het bedrijfsleven met digitalisatie om te gaan. (Tenzij de core-business van je bedrijf duck-faced selfies nemen is). Vanuit het oogpunt van iemand die geen duidelijk zicht heeft op digitale noden in het bedrijfsleven ‘lijkt’ het misschien wel dat de studenten het allemaal in de vingers hebben, maar daarom IS dat niet zo. 

Zijn onze jongeren eigenlijk wel klaar?

Dat is dan nog maar de vraag. Het bedrijfsleven is misschien beste school, maar niet iedere ondernemer heeft de tijd of het budget om een ruwe administratieve diamant bij te benen met de noden van de dag. Daar hebben we toch voor het stuk het onderwijs voor, niet? Maar leren we onze studenten daar wel datgene dat ze nodig hebben? Misschien zijn hun kundes in Word en Excel over 2 jaar wel makkelijk te vervangen met een slim algoritme. Het is te makkelijk om de schuld in de schoenen van de school te schuiven, want dat klopt niet.

Aanwerven op diploma.

Ik sprak vorige week met een ambtenaar. Vorige week vertelde een ambtenaar me dat er nog steeds aanwervingen gedaan worden op basis van diploma in plaats van ervaring. In feite zeg je dan: De 10 jaar kunde die u hebt opgedaan op de werkvloer is ondergeschikt aan de 3 jaar kennis in het onderwijs. Als de moderne arbeidsmarkt ons iets geleerd heeft dan is het toch wel dat de werkvloer de ultieme leerschool is. Maar ook bedrijven maken het hier nog bont lopen potentieel talent mis op basis van “diploma”.

Waarom steken we de ondernemer niet eens voor de klas en laten we de leerkracht meedraaien in het bedrijf

Als we onze jongeren op school één ding moeten leren dan is dat ze heel hun leven moeten gaan leren. Maar dan moeten we in het bedrijfsleven ook gaan inzien dat diploma’s niet zaligmakend zijn en dat het onderwijs enkel de basis kan meegeven. De rest is aan ons allemaal. Nu sturen we enkel de student op stage, maar waarom steken we de ondernemer niet eens voor de klas en laten we de leerkracht meedraaien in het bedrijf. Iedereen leert bij, iedereen autodidact.

Want je stopt nooit met leren, het onderwijs is geen toverdoos en het bedrijfsleven geen kleuterklas. Want digitale geletterdheid gaat veel verder dan “die computerdingen”.

Allemaal de schuld van Tinternet!

Na 35 jaar sluit een bekende kleine kledingzaak bij ons in de buurt haar deuren. Dat is een spijtige zaak. “Over een aantal jaar bestaan er geen kleine zelfstandigen meer en dat is allemaal de schuld van het internet!” roept de zaakvoerder en wijst met een bezwarende vinger naar de digitalisering. Maar heeft hij gelijk? Voor een stuk wel. Want op het gebied van prijs kan de kleine zelfstandige uiterst moeilijk tegen de prijzen van de grote reuzen op. Maar toch blijft de kleine retailer vechten tegen de bierkaai en snijd zichzelf in de vingers door blijven in te zetten op “korting”.

Maar is het echt allemaal de schuld van het internet?

Maar is het echt allemaal de schuld van het internet? Nee, zo zwart wit is het niet. Soms vergeten winkels mee te evolueren in de wereld van hun klant. Een wereld waar de klant andere verwachtingen heeft en op een andere manier wil gaan consumeren. Een wereld waarbij ze geen producten kopen voor het gemak, maar op zoek zijn naar de beleving van een merk.

We kijken binnen in het kleine winkeltje kijken een beetje terug in de 80’s. Vale grijze lambrisering zo ver het oog strekt, uitgelicht met kille TL lampen. Het is zo zalig cliché dat het bijna retro is. Online is de tijd ook een beetje stil blijven staan. Een website is er nooit gekomen (of ze is onvindbaar via Google) en de Facebook pagina is een verticale reclamestrook met foto’s van schoenen en .. hun prijs. Geen lachende winkeliers, blije klanten, leuke Social Media Content, nope.. gewoon, schoen – prijs – schoen – prijs .. Een beetje een gemiste kans.

Je moet werken met je sterktes.

Ondernemen is inzetten op je sterktes en de kracht van de kleine ondernemer ligt in de sterkte van zijn merk en de beleving die ze hun klant kunnen bieden. Maar dat wil zeggen dat je die beleving ook moet gaan uitdragen, zowel IN je winkel als online door niet alleen je producten, maar ook jezelf als ondernemer en je klanten te betrekken. “Goeie Service” geven is niet genoeg, je moet dat ook actief naar buiten dragen en je klant niet alleen een paar sneakers maar ook een connectie met je merk, een positieve ervaring en een aangename herinnering meegeven. Dan kopen de klanten niet langer je product, maar worden ze fan van je merk. Je producten kunnen ze showroomen en online shoppen, je MERK is enkel bij jou te beleven.

Niemand gaat blij worden van een kartonnen doos.

Want waar de Amazons en de Zalando’s van deze wereld wel de scherpste prijzen hebben ontbreekt er iedere vorm van “direct contact” met de klant. Want niemand gaat “blij” worden van een kartonnen doos. Daar ligt de kracht van de kleine retailer.
Dus misschien is het niet allemaal de schuld van het internet, maar ook een beetje aan het gevaar van “traditie”. “We doen het al X jaar zo, waarom veranderen?” Maar de enige plaats waar dat echt werkt, is in Bokrijk.

Dus speel in op je sterktes, zet je merk in de kijker en laat je klanten wat beleven. Vecht niet tegen de technologie, maar gebruik de machtige Online Media om je klanten te verleiden. Laat zeker als kleine retailer de technologie voor jouw werken in plaats van andersom.

Vergaderen met de borsten bloot

‘Topless vergaderen wint aan terrein’. Het was even slikken toen ik die krantenkop voorbij zag komen. Gelukkig ging het niet over hippe CEO’s die met ontblote bierbuiken en uitstekende harige navelholtes saaie Powerpoints stonden toe te lichten voor een geboeid publiek. Het kon, want mensen doen soms vanalles om de aandacht van hun publiek te vangen.

“Topless vergaderen” gaat over de nieuwe trend om te vergaderen zonder laptops of telefoons. Een soort van ambachtelijk vergaderen, net zoals in de tijd VOOR de computers, toen een groot deel van de dieren ook nog spraken. Het zou productiever zijn… maar is dat zo?

Lets face it. Laptops en smartphones zijn de meest geweldige uitvindingen om onze productiviteit te verhogen.

Lets face it. Laptops en smartphones zijn de meest geweldige uitvindingen om onze productiviteit te verhogen. Je doet een monsterdeal met je voeten in het Gardameer en kunt je kwartaalcijfers bekijken vanop de Mont Ventoux. Maar die dingen zijn ook een fenomenale bron van afleiding en entertainment, zeker als je meeting zo saai is dat iemand die hersendood is goed kan volgen.

Vaak genoeg ontaard een vergadering dan ook in een monoloog van diegene die wat te vertellen heeft terwijl de rest lekker zit te klikken, te surfen, te appen of op het internet naar de eerste foto van een zwart gat zit te loeren. Zo lang het maar interessanter is.

Maar smijten we het kind niet met het badwater weg als we alle digitale devices uit de boardroom bannen?

Maar smijten we het kind niet met het badwater weg als we alle digitale devices uit de boardroom bannen?
Wanneer je data in de Cloud staat en je processen digitaal zijn is dat niet zo makkelijk. Snel iets opzoeken om een argument toe te lichten? Verkoopcijfers erbij halen? Je moet op cruciale momenten wel beschikken over de gegevens die je nodig hebt. Want beslissen zonder alle feiten is ook geen goed idee.

Wanneer mensen “wegklikken” tijdens een meeting is dit een signaal dat de meeting (voor hun) niet productief is of dat ze onvoldoende betrokken zijn in het proces. En dat ligt vaker aan de vergadering, dan aan de digitale middelen. Maar hoe fix je dat nu?

Vergader vaker

De maandelijkse monstervergadering prijkt alweer 3 weken op mijn kalender. Een draak van een meeting bij de klant waar we het gaan hebben over alle dingen die de afgelopen maand gebeurd zijn. Wat speelt er binnen het bedrijf en hoe is het met de 6e baby van de wandelende kraamafdeling die tussen zwangerschapsverloven door wel eens aan de receptie zit.

De hoeveelheid informatie die er te verwerken valt is soms al zo lang geleden dat mensen het vergeten zijn of dat het niet meer relevant is. Hou zo een meeting (als ze nodig is) wekelijks. Dan is alles wat je bespreekt up to date en kan je acties veel strakker opvolgen.

Hou het zo kort mogelijk

Maar maak die vergaderingen dan wel een stuk KORTER. Als Mega Mindy elke week Mega Meetings zou houden zou er niet veel tijd overblijven in de aflevering om boeven te vangen. Onze mede millenials hebben een aandacht curve van een goudvis op speed. De gemiddelde medemens gaat na 18 minuten al in zijn hoofd op vakantie. Een meeting van een uur is eigenlijk al te lang. Test eens wat je gedaan krijgt op 18 minuten?

Heb een agenda

Niets is zo beledigend als een leeg vergaderverzoek. “Kom hier een uur zitten, ik vertel je niet waar het over gaat, maar we doen dit spul iedere 2 weken”. Dat is wat je eigenlijk uitkraamt als er geen duidelijke agenda voor je meeting is. Ik heb er een punt van gemaakt om bij elk leeg vergaderverzoek aan de organisator te vragen of er een balonnenclown of springkasteel aanwezig is want anders is er geen reden om langs te komen.

Een agenda geeft je deelnemers de kans om de waarde van de meeting in te schatten en zich voor te bereiden. Voor de organisator is het ook een oefening in beheersing om strak te kiezen wat belangrijk is om te bespreken en wat niet.

Trap het af

Mensen die “Weg-appen” tijdens een meeting doen dat omdat ze waarschijnlijk geen meerwaarde zien in de discussie of dat ze er niets aan kunnen bijdragen. Vaak nodigen we een resem mensen uit in een meeting en bespreken we punten die niet relevant zijn voor iedereen. Maak als organisator een agenda op voor de meeting waarbij je EERST de punten bespreekt die voor iedereen relevant zijn en daarna meer specifieke topics gaat behandelen. Zo kunnen je deelnemers gestaag “uitstappen” uit de meeting en blijf je werken met een groep die relevant is voor het thema waar je het over hebt.

Want we hebben geen saaie meetings omdat mensen zitten te appen of te surfen, we appen of surfen in een meeting omdat de kwaliteit van de vergadering ondermaats is.

Mompel rustig tijdens de meeting dat alle vakanties zijn ingetrokken en je gaat zien dat er nog weinig deelnemers zijn die Facebook opeens boeiender vinden dan je Powerpoint.

Test het voor de grap even zelf. Mompel rustig tijdens de meeting dat alle vakanties zijn ingetrokken en je gaat zien dat er nog weinig deelnemers zijn die Facebook opeens boeiender vinden dan je Powerpoint.

Maak van je meetings korte krachtige briefingmomenten waar de deelnemers een bijdrage kunnen leveren aan voor hen relevante topics. Zo kan jij het truitje aanhouden en hoeven we het nooit meer te hebben over “Topless Vergaderen”.

Brain Frame : Doe iets aan eMail Overload.

Email is de meest tijdrovende manier om intern en extern te communiceren waar we uren aan verspillen. Wij geven een paar korte handige tips om je email overload de baas te kunnen.

Madam Instagram

Ze is jong, pittig, ambitieus en vooral snel, de onderneemster uit ons verhaal vandaag. Als echte millenial heeft ze op haar 25e al haar eigen kleerwinkel uit de grond gestampt en helpt ze dag in dag uit dames aan de juiste outfit.

Een  “Digital Native” van de generatie die met één hand haar tanden poetst terwijl in de andere een onafscheidelijke Smartphone piept en pingelt. Haar digitale navelstreng naar het online paradepaardje van haar onderneming : Instagram.

“Ben ik wel goed bezig online ?” vraagt ze me vorige week.. Haar ebbenhouten kijkers van haar staren me vragend aan doen me mijn gerichte antwoord een fractie van een seconde overwegen. “Het kan nog beter.”  zeg ik. Waarom? dat leg ik even uit.

Een stapje omhoog van de gemiddelde “Verticale spam” die we veel tegenkomen

De Instagram account van haar zaak is al een stapje omhoog van de gemiddelde “Verticale spam” die we veel tegenkomen, waarbij het ene “platte product” als saaie stroop voorbijscrolt. Maar er is nog werk aan.

Verkoop geen product maar een idee.

Veel retailers verwarren Instagram met een verticale reclamefolder vol plaatjes van hun producten. Zo een feed gaat best snel vervelen. Zielloze foto’s van artikels zonder context doen met terugdenken aan de Wehkamp (of de 3Suisses), maar dan op mijn telefoon. Beide bedrijven zijn al lang naar de Filistijnen, dus die aanpak werkt niet zo goed.

Instagram gaat over het verkopen van een gevoel, een idee. Een kiekje van een  leuk model in een hip kleedje, die in een leuke koffiebar fun heeft met een paar vriendinnen?  Dat is veel inspirerender dan dat stukje stof an zich. Instagrammers willen voelen, geinspireerd worden, geprikkeld worden. Verkoop ze niet je product, verkoop ze de beleving om je product te bezitten. Maar hoe bereik je dat?

Verkoop via een ander.

“Zijn het dan geen leuke foto’s ?” vraagt ze. Jawel hoor! Ze toont me een hele reeks met posts waar ze heel haar collectie showt voor de toonbank. De rijzige ranke brunette die voor me staat zit op de fotos natuurlijk gegoten in al die tuniekjes.  Maar als ik een kleine dikke blondine ben kom ik bij haar zeker niets kopen.

Als ik een kleine dikke blondine ben kom ik bij haar zeker niets kopen.

Het risico van enkel jezelf of een “vast model” als poserende paspop te gebruiken is dat prospecten met een andere lichaamsbouw zich helemaal niet kunnen plaatsen in je collectie (en dus niet denken van “He! Daar zou ik ook leuk in staan”). Varieer niet alleen de context, maar ook het model en gooi klanten, vrienden en vriendinnen voor de lens. Groot, klein, dik, dun. Zo spreek je nieuwe doelgroepen aan die je ervoor niet kon bereiken.

Filter de imperfecties niet weg.

En daarmee parkeren we de olifant in de kamer pardoes in mijn irritatiezone: Instagram FILTERS. Je weet wat ik bedoel: Toverformuletjes op je smartphonecamera die rimpels doen verdwijnen, kraaiepootjes verjagen en de tand-des-tijds vervangen door een glimmend kunstgebit.

Het idee ik verdwaald ben in het museum van Madam Tussauds.

Onze onderneemster (die er ‘au naturel’ zeker mag zijn) ziet er op de foto’s zo af-gefiltert uit dat ik eerder het idee ik verdwaald ben in het museum van Madam Tussauds. Resultaat van al dat gefilter? De realiteit is zoek en het resultaat is zo perfect dat het fake is. En daardoor creeer je weer een kloof met je potentiële klant. Heb je als prospect 1 pukkel op je voorhoofd en dat ideaalbeeld is onhaalbaar. Waarom zou je men dan de moeite doen de winkel binnen te lopen.

Verkoop de ambitie in plaats van het product.

Instagram is een krachtig medium, maar je moet het goed gebruiken. Het is geen verticale reclamefolder om je aanbod klakkeloos te kijken te zetten, maar het is evenmin een one-(wo)man runway om te tonen hoe goed je er wel in je eigen collectie uitziet. En het iz zeker geen eindproef Photoshop.

Het gaat over het verkopen van een ambitie om als klant een situatie, een gevoel of een indruk te beleven MET jou product. Maar zoals bij alle ambities mag je de lat niet te hoog leggen of niemand doet de moeite om ze te bereiken. Want de enige “Runway” die telt, is de landingsbaan naar de winkeldeur.

Hulp nodig om jouw Instagram Strategie helemaal op punt te zetten? Wij helpen ondernemers met Individuele trainingen, workshops en ondersteuning om hun Instagram picture perfect te maken.

Colette en de videochat

Kleine retailers en de storm van de  Ecommerce.Het is niet altijd even makkelijk. Zo een 10 keer per week komen we wel een detail handelaar tegen die met (of zonder) reddingsvest angstvallig over de railing van zijn slagzij makende winkelstraat naar de woeste baren zit te turen.

De wind is even grillig als de wensen van de consument en de woeste tsunami’s van Bol, Amazon en Zalando lijken de kleine winkelier in de straat wel een zeemansgraf te willen verkopen.

“Je kan er niet veel aan doen he”

“Je kan er niet veel aan doen he” morren ze vaak. Nadat ze op Facebook uitgeklaagd zijn dat “al dat online verhaal verboden moest worden” proberen ze dan toch nog angstvallig een centje mee te pikken en snijden op Black Friday dan maar hun eigen marges in twee.

Toch kom je af en toe een uitzondering tegen.

Toch kom je af en toe een uitzondering tegen. Zo iemand die in stormachtig weer niet naar haar reddingsvest maar naar haar surfplank grijpt en kijkt wat er met die digitale noord-westerstorm te beleven valt. 

Colette is er zo eentje. Samen met haar man baat ze al meer dan 30 jaar een winkeltje in luxe handtassen uit in de plaatselijke binnenstad. Vorig jaar kwam ze bijons ten rade voor een nieuwe website met “iets speciaals”. Het concept waar ze mee op de proppen kwam was ronduit geniaal. Ze koos niet voor een standaard Ecommerce oplossing. Dat paste niet bij haar product, haar publiek en met de beleving en dienst die ze aanbood.

Het nadeel bij online shoppen is dat je nooit weet hoe zo een handtas er nu juist uitziet.

Het nadeel bij online shoppen is dat je nooit weet hoe zo een handtas er nu juist uitziet. Je wil zo iets wel es vasthouden, of het tenminste binnenstebuitenkunnen draaien. Daar had Collete wel iets op gevonden. Waarom geen “online demonstratie”? Zouden mensen via de website een persoonlijke”videochat” kunnen boeken met Colette om een handtas te tonen? Tuurlijk kon dat!


Een goeie mix van gemak en beleving.

Dus is het nu niet meer gewoon Colette, maar “Colette met de videochat”. Die haar (ouder en jonger) publiek op een laagdrempelige manier een unieke service aanbied: Een handtas demo  via Whatsapp of Messenger. Online te boeken.  Het was wat raar in het begin, maar de positieve reacties stromen binnen. Ze krijgt er haast een selfie-arm van. 

Colette heeft de niche van haar eigen digitale strategie gevonden:

Colette heeft de niche van haar eigen digitale strategie gevonden: Een perfecte mix van gemak en beleving: Een soort van digitaal showroomen op afstand MET het advies van Colette erbij (die vrolijk kan up- en cross-sellen) zonder dat de klant vande bank moet komen.  Ze heeft door dat E-commerce geen digitaal doolhof is, maar een mogelijkheid om anders  je dienstverlening aan te bieden.

In de praktijk ziet het er wat vreemd uit dat digitale jongleren met een luxehandtas, maar het werkt wel. Colette heeft met haar videochat een nieuwe manier gevonden om de digitale golven te bevaren. Geen reddingsvest, maar een surfplank.  Het is bij Colette”helelmaal  in de sjakosh”.

Ook hulp nodig om jouw digitale strategie op punt te krijgen ? Neem contact met ons op via info@brainrangers.be of op 0494 932 144. We komen graag eens op de koffie om te horen wat we voor je kunnen doen.

Brain Frame : 3 social media tips voor de detailhandel.

Als kleine detailhandel opboksen tegen de e-commerce reuzen is geen sinecure. Toch heb je een aantal troeven in handen, maar je moet ze op de juiste manier uitspelen. Wij geven alvast 3 tips mee om als kleine speler de reuzen te snel af te zijn.

Slachtoffer van hun eigen succes

Liever luisteren? Dat kan: Check de audioversie van deze post.

Black Friday, Cyber Monday … De Amerikaanse feestdagen duiken de laatste jaren meer en meer op in onze cultuur. Nadat ik in november als vreemde man ’s avonds nog snoep zat uit te delen aan uitgedoste minderjarigen op Halloween (op een andere dag wordt je daarvoor opgepakt) was het vorig weekend tijd om in mijn pijama online op koopjesjacht te gaan.

Bovenaan het winkellijstje stond (op aandringen van mijn allerliefste wederhelft) een portretlens voor haar spiegelreflex camera. Met een knappe vent als ik als echtgenoot wil je natuurlijk niets liever dan de allerknapste headshots maken (blijf ik mezelf wijsmaken). Even dat complexe typenummer in Google tokkelen en huppekee.

Bovenaan de zoeklijst dook voor een keer eens niet één van de grote magnaten zoals Amazon Coolblue of Bol, maar een alleraardigst fotografiewinkeltje uit het Vlaamse Hageland dat nog vernoemd is naar de achternaam van de eigenaar. Even klikken op de website en jawel, daar stond de lens in kwestie aan een wel HEEL erg lage prijs. Mijn “Too good to be true” sensor ging af dus even wat naslagwerk: Bedrijf bestaat in de Kruispuntbank voor Ondernemen, Winkel is terug te vinden met Google Maps EN er zijn goeie reviews. Ega was wat weigerachtig, ik nieuwsgierig. Dus: Kopen die lens!

En daar begon mijn fietstocht bergop: Accountje registreren, verzendmethode kiezen, mijn naam, adres en de kleur van mijn linkersok vertellen aan Bpost en .. Betalen.  De slecht geïntegreerde betaalmodule (qua look and feel uit 1992) deed het precies niet zo goed. Resultaat: “Betaling Mislukt”.

Ik kwam automatisch terug terecht op de voorpagina van de website en kon opnieuw beginnen.

Ik kwam automatisch terug terecht op de voorpagina van de website en kon opnieuw beginnen. Ik heb het 4 keer over gedaan, met zowel mijn bank als mijn Visakaart, steeds hetzelfde resultaat: Noppes. De twijfel sloeg toe. Wat als ik dat ding nu 4 keer betaald had?  De sluitertijd van onze slaapkamerdeur zou in milliseconden te meten zijn en ik zou misschien wel op de bank mogen slapen. Ik besloot om de volgende dag maar eens te bellen met de fotozaak in kwestie.

Nog voor de eerste haan gekraaid had vond ik 4 mailtjes in mijn mailbox terug. Mijn bestellingen waren aanvaard. Wanneer ik op de site checkte waren ze allevier geannuleerd. Huh?  Hoog tijd voor dat telefoontje. Na een leuk gesprek met de eigenaar kwam ik te weten dat het bedrijf totaal overrompeld was tijdens het Black Friday weekend. Een tactisch geplaatste Google Add had tot een ware stormloop geleid op de digitale winkeldeur van onze lokale plaatjes-schieter en noch hun systeem noch zijzelf konden het volgen. Of mijn bestelling aanvaard was? “Ja mijnheer”. Hoe het zat met mijn betaling “Geen idee mijnheer”. Maar ik zou mijn lens krijgen, dat was zeker. (zeiden ze).

We zijn ondertussen bijna een week verder en er is nog steeds geen lens. Wat er wel is, is stilte aan de overkant bij onze fotografiewinkel. Geen “uw bestelling is onderweg”, geen factuur, geen telefoontje, niets .. Ze hebben het daar wel heel erg druk. Zo druk dat ik zelfs niet weet of ik nu uberhaupt iets gekocht heb. Ze zijn daar precies het slachtoffer van hun eigen succes geworden.

Veel KMO’s klagen over de opkomst van de E-commerce. Sommigen plassen mokkend tegen de wind in, roepend dat het allemaal verboden moest worden. Anderen doen halsstarrig alsof het internet niet bestaat en velen klagen dat E-Commerce niet opbrengt. Maar wat als het dat WEL doet ?

“Op het scherm van de klant zijn alle winkels even groot”.

Of je nu een pakjesmagnaat bent met een magazijn ter grote van Sjakkamakka of een kleine fotowinkel uit Bachen in de Kuppe: Op het scherm van de klant ben je even groot. Wat ook even groot is, is de verwachting van de klant. Prijs is niet altijd de beslissende factor. Klanten willen gerust kiezen voor een kleinere speler, op voorwaarde dat de beleving hetzelfde is. Een werkende betaalmodule, een aankoopbevestiging enstatusupdate van de bestelling en een pakje in de bus. Voor de kleine spelers is dat nog dubbel zo belangrijk omdat ze het vertrouwen nog niet hebben dat de consument heeft in de grote jongens zoals Bol en Amazon.

Want als de meute voor je deur staat, is het te laat om terug te krabbelen.

Wij Vlamingen zijn voorzichtig en nemen berekende risico’s voor het geval onze investeringen en innovaties geen success zouden hebben. Maar wat als ze dat WEL hebben? In tegenstelling tot Amerikanen (daar zeg je wat) denken we er zelden over na wat we zouden doen als het een GROOT succes zou worden. Zijn je processen, personeel en je leveranciers daar uberhaupt klaar voor? Want als de meute voor je deur staat, is het te laat om terug te krabbelen. Planning to Fail is … nou ja .. Planning to fail.

Thuis speurt mijn echtgenote met haar Telelens de straat af naar de komst van de postbode. Onze portretlens is er nog steeds niet. Of ze er ooit gaat komen? We houden jullie op de hoogte.

Weg met de IT Afdeling !

“De IT-afdeling”. Je kent ze wel, die ietwat stoffige jongens in de kelder (naast dat lawaaierige serverhok).

Ze hebben een beetje lak aan de dresscode van je bedrijf, verschansen zich tussen de ingewanden van gesloopte pc’s en brabbelen een techno-taaltje waar de rest van het personeel geen hol van snapt. Soms denk ik nog wel es dagdromend terug aan die tijd (en soms heb ik er ook nog nachtmerries over) maar vandaag de dag is het toch wel helemaal anders.

De IT-afdeling staat dichter bij de business dan ooit.

De IT-afdeling staat dichter bij de business dan ooit. Stoffige kelders zijn vervangen door open landschapskantoren (we laten in het midden of dat een vooruitgang is) en de digitale wizzkids zijn met veel meer bezig dan enkel het schoonblazen van stoffige pc kasten of het rondsjouwen met backup tapes.

Vandaag de dag zijn ze, direct of indirect, betrokken in vrijwel alle activiteiten van het bedrijf. Van toegangscontrole tot business intelligence, van de digitaal aangestuurde zonnewering tot de smartwatch van de directeur. Je kan in het bedrijf geen dansje meer doen zonder op een bepaald moment op IT terug te vallen.

Maar het is dat woord “De IT-afdeling” waar ik zo een beetje jeuk van begin te krijgen.

Maar het is dat woord “De IT-afdeling” waar ik zo een beetje jeuk van begin te krijgen. Terwijl het domein van je informaticacowboys zich vroeger beperkte tot verregaande vormen van kantoorautomatisatie, is hun werkgebied de laatste jaren veel groter geworden dan dat.

Marketing en communicatie? Daar heb je IT voor nodig. Werving en selectie van de juiste profielen? IT voor nodig. Optimalisatie van je productieprocessen door slim te gaan “meten”? IT voor nodig. Er zijn weinig afdelingen binnen het bedrijf waar digitalisatie geen kernaspect meer is van de activiteiten. (Buiten misschien de kar van Berta de poetsvrouw). Wil je weten hoe diep het zit? Trek de stekker van je netwerk maar eens uit, je komt het zo te weten.

digitalisatie is niet langer een ondersteunend, maar een richtinggevend proces geworden.

Als IT de laatste deur is waar je, na een triomfantelijke “innovatieronde” in je bedrijf, aanklopt om te gaan implementeren, dan haal je niet het volle potentieel uit je organisatie. Leuk dat je nog een IT-afdeling hebt om qua kennis en kunde op terug te vallen als je wat gaat uitrollen, maar eigenlijk zou je ze er al van het begin moeten bijhebben. Want digitalisatie is niet langer een ondersteunend, maar een richtinggevend proces geworden.

Ik voel het aan mijn theewater…

Ik voel het aan mijn theewater als ik in bedrijven kom, waar ze het volledige potentieel van hun IT-afdeling niet gebruiken. Met de opmars van de Cloud, werkplekvirtualisatie en bring-your-own device ziet de IT afdeling hun eigen overbodigheid als een donkere wolk aan de hemel opdagen.

Af en toe gaat zo een IT-afdeling dan (in kader van zelfbehoud) op de rem staan. Ze houden toch een mailserver “on premise”. Vinden bring-your-own-device is toch niet zo een goed idee … Zeggen dat de cloud niet betrouwbaar is. Er zijn tal van redenen waarmee de IT-afdeling de business kan overtuigen dat ze nog “nodig” zijn. Maar daar knelt nu net het schoentje.

Kunnen jullie heel dat infrastructuur verhaal een beetje afslanken? Want we hebben jullie voor belangrijkere dingen nodig.

Wanner je bedrijf het volle potentieel uit de ICT-afdeling wil halen zou je eigenlijk moeten zeggen: Kunnen jullie heel dat infrastructuur verhaal een beetje afslanken? Want we hebben jullie voor belangrijkere dingen nodig. Wanneer je hun digitale expertise echt voluit gaat gebruiken aan de “voorkant” van je innovatieproces, hoeven zij zich ook geen zorgen meer te maken over heel die stoffige hardware en software.

Ga nu morgen niet heel je IT afdeling ontmantelen. Je hebt heus nog een computer-cowboy nodig als Piet in het magazijn zijn laserprinter naar de Filistijnen schopt, maar het potentieel van je IT-departement ligt in het verschil dat ze kunnen maken binnen alle processen in je bedrijf. Hoe sneller en strakker je ze erbij betrekt, hoe meer verschil ze kunnen maken.

digitale expertise in lijn gebracht met de permanente innovatie van je bedrijf

Misschien IS er binnen een paar jaar wel geen IT afdeling meer en heb je al je digitale expertise in lijn gebracht met de permanente innovatie van je bedrijf.

Dan heb je ook weer heel die ruimte in de kelder vrij. Die kan je dan weer gebruiken als lounge-hok waar je personeel kan brainstormen tijdens een ping-pong-partijtje. En als je DIE briljante ideeën weer gaat uitwerken, zitten de IT jongens vast wel aan tafel.

Ook hulp nodig om jouw bedrijf “Bottom-UP” te gaan digitaliseren en het maximum te halen uit jouw IT afdeling, geef ons even een seintje: info@brainrangers.be